
Darłam w strzępy zdjęcia
Paliłam suszone róże
Znienawidziłam "Naszą Piosenkę"
Za to co zrobiłeś
Za sińce na rękach
Za zdeptaną godność
Niszczyłam wspomnienia
Ale nie udało mi się zniszczyć
Wszystkich
Nadal w parku jest
"Nasz Ławeczka"
Są "Nasi Przyjaciele"
Teraz nie ma nas i nigdy nie będzie
Dziś znalazłam twoje zapomniane zdjęcie
Ale nie spaliłam go
Nie warto
Nie przycisnęłam do ust
Nie uroniłam nad nim żadnej łzy
Nie warto
Nie będę więcej płakać
Bo nie wart jesteś nawet tego by na ciebie
Splunąć...
Tylko z pamięci wymazać cię
Nie potrafię.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz